Muzgu po bjen mbi qytet

Udheve nxitojne njerezia

Capitem me nge i vetmuar

Askush s’me pret tek shtepia



Plandosem si trung mbi divan

Trishtimi me ben shoqeri

Dhoma me ngjan si kafaz

Prush loti me djeg ne sy



Mjeran nuk jam-diku larg

Kam vater, familje, atdhe

Shtegetoj  vec si dallendyshe

Rrenje dimri ka hedhur atje



Zvarrisemi si milingona

Kur shqiponja jemi vertete

Por thundra e hekurt mizore

S’na la kurre te bejme perpjete



Nxin horizonti, ngado

Acari ne palce te hyn

Shpirti burgosur trishtimit

Dielli ka marre aratine



Endemi si somnabule

Koha pa meshire godet

Bote e lige mbaj vesh

Fundi i yt po troket